Έθνος Κυνήγι (τεύχος 222)

 

Ήρθαν τα "άγρια"...να αλλάξουν τα ήμερα!

"Ο Γιώργος Χατζηνάκης είναι Κρητικός στην καταγωγή, στο πείσμα και στη φαντασία... Υποπτεύομαι ότι στο πείσμα, στη φαντασία και στην έμφυτη καπατσοσύνη του θα πρέπει να αναζητηθούν και τα "θεμέλια" του εκτροφείου που έχει στήσει σε μία άκρη των Μεγάρων, ώστε να αναπαράγει και να εκτρέφει θηραματικά είδη της πτηνοπανίδας...για κάθε χρήση και κάθε ζήτηση!"

Το περιοδικό επισκέφτηκε το εκτροφείο Έθνος Κυνήγιμε αφορμή, ένα συγκεκριμένο είδος ορτυκιών που εκτρέφεται εκεί, και τους τελευταίους μήνες συζητείται πολύ στις τάξεις των επαγγελματιών εκπαιδευτών ή ανάμεσα στους μυημένους κυναγωγούς, που πάντα αναζητούσαν την ιδανική «πρώτη ύλη» για την εκπαίδευση των νεαρών τους κυνηγόσκυλων.

Ο γράφων συνάντησε τυχαία δύο τέτοια ορτύκια στα χέρια φίλου του, σ'ένα "εκπαιδευτικό" πριν από μήνες, στην περιοχή της Οινόης.
Το πρώτο απ' αυτά πραγματοποίησε δύο διαδοχικές πτήσεις, στα 200 μέτρα και στα 100 αντίστοιχα. Το δεύτερο, απλώς προσγειώθηκε τόσο μακριά μέσα στα αθέριστα ακόμα στάρια, που τα σκυλιά δεν το ξαναβρήκαν.

Τεστ ορτυκιών
Για τους περισσότερους κυνηγούς των μεγάλων αστικών κέντρων με τον ελάχιστο χρόνο και τις περιορισμένες ευκαιρίες συνάντησης με άγριο θήραμα, η εκγύμναση των σκύλων τους με θήραμα εκτροφής καλής ποιότητας και συμπεριφοράς, ήταν πάντα το κυρίαρχο ζητούμενο.
Οι τσούκαρ εκτροφής είχαν καλές πτήσεις αλλά ήταν ακριβές, ενώ τα ήμερα ορτύκια ήταν μεν φτηνά αλλά σχεδόν ποτέ δεν πετούσαν! Ρωτώντας δεξιά και αριστερά, το «Εθνος- Κυνήγι» ανακάλυψε τελικά τον κ. Χατζηνάκη και το νέο είδος των ορτυκιών του στα Μέγαρα.
Μαζί μου είχα τον φωτογράφο μας Χ. Γκίκα και ένα χρονιάρικο αρσενικό κούρτσχααρ που παιδεύω και με «παιδεύει» αυτό τον καιρό. Ευγενικά προσφέρθηκε να συνδράμει στο «τεστ» των ορτυκιών και ο εκπαιδευτής Πέτρος Γιαννουκάκος, επιστρατεύοντας τρία ακόμα κυνηγόσκυλα με τα χαρακτηριστικά που του ζήτησα: ένα χρονιάρικο πόιντερ, ένα χρονιάρικο ντρατχααρ και ενα κούρτσχααρ 3 ετών. Η επιλογή των σκύλων έγινε έτσι, ώστε πρωτίστως να αξιολογηθεί η συμβολή των συγκεκριμένων ορτυκιών σε νεαρά κυνηγόσκυλα που τώρα αρχίζουν.

Διαφορές και αναλογίες
Το μεγαλύτερο σκυλί πάλι κρίθηκε απαραίτητο, επειδή δεν είναι λίγες οι φορές που τα «ώριμα» κυνηγόσκυλα αναγνωρίζουν τα θηράματα εκτροφής και μεταβάλλουν τελείως τη συμπεριφορά τους.
Ο κ. Χατζηνάκης έφερε για πρώτη φορά τα συγκεκριμένα ορτύκια πέρυσι, από την Ιταλία.
Εκτρέφονταν από ιδιώτες σε τεράστιους κλωβούς κοντά στο Φορλί, στην περιοχή της Ραβένα. Οι Ιταλοί δεν είπαν και πολλά για τις μεθόδους τους στον επίμονο Κρητικό από τα Μέγαρα.Ο κος Χατζηνάκης με το ιταλικό ορτύκι
Εκείνος, όμως, κατάφερε να τα αναπαράγει στις δικές του εγκαταστάσεις με την τεχνογνωσία που του εξασφάλισε η δική του πείρα και πληροφορίες που «άντλησε» από δω και από εκεί.
Στην όψη, στο χρώμα και στο βάρος, τα ορτύκια που είδα εγώ ουδεμία σχεδόν διαφορά δεν έχουν από τα πουλιά που κυνηγάμε (οι περισσότεροι μάλιστα, θα δυσκολευθούν να διακρίνουν έστω και μία διαφορά!).
Όπως και να έχουν τα πράγματα, τα ορτύκια που «τεστάραμε» εμείς επί του πεδίου, άφησαν έκπληκτους εμάς και ξέπνοα τα σκυλιά μας!

Μέθοδος εκπαίδευσης
«Στήθηκαν» διαδοχικά 8 με 10 πουλιά, σε ένα πεδίο με χαμηλή βλάστηση, πέτρα και αγκάθι. Κανένα από τα σκυλιά που χρησιμοποιήθηκαν δεν ήταν εκπαιδευμένο στην «ακινησία» στο ξεπέταγμα του θηράματος, οπότε ήταν βασικό- είτε φέρμαραν είτε όχι- να μην καταφέρουν να πιάσουν το πουλί.
Ε λοιπόν, αυτή η πιθανότητα, είναι εξαιρετικά περιορισμένη με αυτά τα ορτύκια, αρκεί και ο κυναγωγός να ξέρει τι κάνει.
Οι πτήσεις τους στο ξεπέταγμα είναι τόσο γρήγορες και μακρινές, που αυτομάτως κερδίζουν την επιφύλαξη και τη φέρμα του νεαρού κυνηγόσκυλου.Ιταλικό Ορτύκι
Και το μεγαλύτερο σκυλί, όμως, συμπεριφέρθηκε κατά το ζητούμενο με αυτά τα πουλιά, κοκκαλώνοντας σε στάση φέρμας στην αναθυμίαση της μυρωδιάς τους.
Το σωστό είναι, μετά την πρώτη ή δεύτερη πτήση του ίδιου πουλιού, να υπάρχει αντικατάσταση του με άλλο, πριν ξαναλυθεί ο σκύλος. Έτσι, αποφεύγονται συμπτώματα «κόπωσης» και μείωσης των πτητικών τους δυνατοτήτων. Προσέξτε επίσης σε τι «τερέν» κάνετε τα μαθήματα εκπαίδευσης.
Αυτά τα ορτύκια έχουν την τάση να «ποδαρώνουν» πολύ και είναι πιθανό να μην τα ξαναβρείτε, αν ο σκύλος σας αρχίζει μόλις τώρα να μαθαίνει. Την καλύτερη πάντως συμπεριφορά την επιδεικνύουν τα αρσενικά πουλιά του είδους. Είναι μικρότερα, ελαφρύτερα, πιο σκούρα στο χρωματισμό και πιο δραστήρια στις αποστάσεις της πτήσης τους.